Warto wiedzieć przez kogo i jakie zasady są stanowione dla naszego zdrowia… albo „zdrowia”

Wygląda na to, że E- dodatki do żywności są tematem nie do wyczerpania i to głównie od nieciekawej strony. Czym są i jaki mają związek z naszym zdrowiem i żywnością szczegółowo określają przepisy unijne oraz krajowe. Jeśli jednak macie alergię na tego rodzaju informacje, możecie od razu przejść do tabel Stathama. Mniej opornym na słowo urzędowe deklaruję, że dołożyłam starań aby tekst był jak najbardziej strawny… albo jak najmniej niestrawny -:).

Unijny opis E-dodatków do żywności dla wielu osób jest porównywalny do tzw. chińszczyzny.  Na etykiecie produktu wymieniane są literowo-liczbowe E-symbole z dopiskami: np. E-100 kurkumina (barwnik), E 211 benzoesan sodu (konserwant), E 301 askorbinian sodu (przeciwutleniacz) itp.

Informacja i owszem, jest, ale dla laika nadal nic z niej nie wynika co do określenia wpływu tych substancji na organizm. Które spośród np. barwników czy aromatów  są dla organizmu  neutralne a które szkodliwe w ograniczonym stopniu lub wręcz silnie toksyczne, tego już z informacji na opakowaniu nie doczytamy. Wiedza rozszerzona o komentarz jest więc niezbędna.

Nabywając wiedzę o E-dodatkach, zwracajcie szczególną uwagę na deklaracje o bezpieczeństwie żywnościowym dopuszczonych do użycia E-dodatków. Wiele z tych deklaracji  pozostaje w sprzeczności do wyników badań wskazujących na działania uszkadzające organizm człowieka!

 

Zwróćcie uwagę na fałszywą od podstaw informację o tak zwanej dawce bezpiecznej E-składników. O tym, jak wielkość takiej dawki ulega zmianom interpretacyjnym. Inaczej mówiąc- coś nieszkodliwego okazuje się za jakiś czas jednak szkodliwe lub odwrotnie!

 

Zapisy prawne Unii Europejskiej w zakresie dodatków do żywności

Zgodnie z unijną definicją dodatków do żywności, zawartą w dyrektywie Rady WE nr 89/107/EEC z 21 grudnia 1988r, „substancja dodatkowa” oznacza „każdą substancję, niezależnie od tego, czy ma wartość odżywczą, nie spożywaną zwykle odrębnie oraz nie będącą zwykle charakterystycznym składnikiem żywności, której celowe dodanie do żywności w celu technologicznym, w trakcie wytwarzania, przetwarzania, przygotowywania, oddziaływania, pakowania, transportu lub przechowywania prowadzi (lub doprowadzi) do tego, że substancja ta lub jej produkty uboczne staną się, bezpośrednio lub pośrednio, składnikami tej żywności”.

Numery E  to kody chemicznych dodatków do żywności, uznane przez w/w podmioty za bezpieczne i dozwolone do użycia.  W Polsce wprowadzanie  e-dodatków następuje po udokumentowaniu ich bezpieczeństwa żywieniowego i wymaga opinii PZH a ich stosowanie reguluje Rozp. M.Z. z 22.11.2010 r. (Dz.U. nr 232, poz. 1525).

Listę E (Europa) dodatków do żywności sporządza Komitet Naukowy Technologii Żywności UE a za ocenę ich bezpieczeństwa są odpowiedzialne struktury UE, w szczególności  EFSA- Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności. Uaktualnienia Listy E dokonuje się z inicjatywy Komisji UE lub na podstawie wniosków, zgodnie z przyjętymi procedurami.

 

Dodatki do żywności definiowane jako „substancje dodatkowe” i  nazywane w skrócie e-dodatkami,  produktem w rozumieniu żywności nie są i nie będą, ale są dodawane do żywności i są jadane JAK żywność.

 

Dodatek do żywności może być dopisany do listy E gdy:(1) istnieje technologiczna konieczność jego użycia,(2) nie służy on do wprowadzania w błąd konsumentóworaz(3) udowodniono, że jego użycie nie stanowi ryzyka dla zdrowia konsumenta.

 

Prawnie obowiązujące definicje unijne, dotyczące stosowania e-składników, deklarują nam bezpieczeństwo żywnościowe. Tymczasem niezależnie przeprowadzane badania naukowe dowodzą, że znaczna ilość substancji z Listy E wykazuje działanie  alergenne, podrażniające, a nawet kancerogenne!

 

Pytanie „Jak to możliwe?!” pozostaje na dzień dzisiejszy bez unijnej odpowiedzi. Natomiast własne wnioski, pojawiające się w miarę zgłębiania tematyki e-dodatków, nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że dbałość o własne zdrowie należy do naszych osobistych inicjatyw, oczywiście w zakresie, w jakim można o to zdrowie zadbać w miarę dostępnych nam metod.

O tym, jak zapisy prawne przekładają się (fatalnie) na konsumencką rzeczywistość rozwodzić się będę w następnych wpisach –  Edukacyjnych i Sklepowo Półkowych.

 

Kategorie dodatków do żywności:

E100–E199 – barwniki
E200–E299 – konserwanty
E300–E399 – przeciwutleniacze
E400–E499 – emulgatory, stabilizatory, środki zagęszczające 
E500–E599 – dodatki o zróżnicowanym przeznaczeniu
E600–E699 – wzmacniacze smaku
E700–E799 – antybiotyki
E900–E1299 – dodatki do żywności o różnym zastosowaniu
E1300–E1400 – modyfikowane skrobie